autor: Paweł Barczyk
lokalizacja: Łazienki Królewskie – Warszawa, Polska
projekt: 2020
zakres: projekt konkursowy KOŁO 2020
W jaki sposób i czy na pewno kontynuować dzieło mistrzów końca XVIII wieku? Co zrobić, by obiekt był współczesny i charakterystyczny, a jednocześnie „niewidzialny” wśród innych klasycznych obiektów i przyrody? Co zrobić, by jutro wybudować nowoczesny obiekt w taki sposób, by sprawiał wrażenie jakby stał tu od zawsze?
Zadając sobie powyższe pytania dotarłem do odpowiedzi, w oparciu o które zbudowana została idea kształtująca koncepcję pawilonu.
Postanowiłem, że podstawowe funkcje toalety i kiosku powinny zostać zaprojektowane w możliwie najprostszy, najbardziej ergonomiczny i funkcjonalny sposób. Minimalistyczne podejście materiałowo-kolorystyczne pozwoli w łatwy sposób zapewnić poczucie jakości oraz utrzymanie czystości tych pomieszczeń.
Wyzwaniem stała się forma zewnętrzna. Obiekt powinien być estetycznie osadzony w Genius Loci Łazienek Królewskich, jednocześnie otrzymując na tyle abstrakcyjną formę, która pozwoli postrzegać go jako w stu procentach awangardową i współczesną realizację. Postanowiłem nie czerpać z typologii, geometrii i innych formalnych zabiegów, dzięki którym Merlini i jemu współcześni tworzyli swoją architekturę. Sięgnąłem do ich filozofii projektowania, w której wykorzystywali klasyczne wzorce estetyczne Grecji oraz Rzymu i dostosowywali je do ówczesnych potrzeb funkcjonalnych. Tak też stało się w przypadku Pawilonu Apollo, dla którego jako klasyczny wzorzec posłużyła rzeźba Apolla Belwederskiego będąca w stałej ekspozycji Muzeum ŁK. Przeskalowany fragment, abstrakcyjny wykrój części twarzy i głowy tej klasycznej rzeźby został „rzucony” w parkową zieleń. Stworzona w ten sposób kubatura pozwoliła na zamknięcie w klasycznej estetyce bardzo współczesnych i funkcjonalnych wnętrz, jednocześnie szanując wszystkie konteksty urbanistyczne, historyczne i kulturowe.
Elewacja stanowiąca jednocześnie konstrukcję pawilonu zaprojektowana została jako monolityczne, prefabrykowane moduły z betonu architektonicznego. Elementy te ustawione zostaną na żelbetowym fundamencie i stanowić będą oparcie dla stropu. Izolacja termiczna obiektu zaprojektowana została od wewnętrznej strony przy użyciu systemów ociepleń obiektów zabytkowych. Dach wykonano w technologii zielonego stropodachu. Możliwe będzie filtrowanie w naturalny sposób wody deszczowej i używanie jej do spłukiwania toalet. Dodatkowo zaplanowano ogrzewanie zasilane za pomocą pompy ciepła, wentylację mechaniczną wraz z rekuperacją, oświetlenie i monitoring.